Primeiro de Maio, distante

Poida que os sindicatos deban replantexarse principios, actitudes e estratexias. Foi este un Primeiro de Maio pasado por auga, pero tamén estivo marcado polo distanciamento e a preguiza de moitos traballadores. Un afastamento que vai a máis, paseniñamente, e que debería se considerado debidamente por unha dirixencia sidical que, en non poucas ocasións, semella lonxe, moi pendente dos seus, exclusivamente dos seus. E o mundo laboral, transformado, sacudido, precarizado, parado, distante, vai moito máis alá dos dominios da función pública. Por poñer un exemplo para bós entendedores.
Sí. Creo que os sindicatos algo deben replantexarse para ben de todos. Tamén das propias organizacións, dos seus dirixentes e afiliados máis ou menos cotizantes.
En calquera caso, ¡ viva sempre o Primeiro de Maio!